Achtbare meester beste broederen.

Ons jaar thema; Initiatief zoekt nemer.

Als ik dit zo hoor, lees, dan denk ik dat je het ook anders zou kunnen zeggen; er ligt een bak met initiatieven klaar, maar wie ziet ze en wie heeft het LEF om ze op te pakken.

Wie zet de eerste stap, wie komt met het eerste idee.

Ik vroeg mij af wat er nodig is voor een initiatief; Ik kom op de volgende items;

-       Een idee

-       Creativiteit

-       Inbeeldingsvermogen

-       Het vermogen om iets over kunt brengen

-       Lef

-       Doorzettingsvermogen

-       Durven te mislukken, te falen.

Als eerste het Idee, hoe kom je aan een idee????, mijn inziens zijn dat verschillende factoren, je loopt ergens tegen aan, gaat er over nadenken, of in je onderbewuste kom je wat tegen wat later tot uiting komt. Bij mij kan een idee weken of maanden sudderen en dan plots, en dat is vaak s’nachts, dan wordt ik wakker en dan weet ik het.

Een voorbeeld:

Je ziet dat ergens een ramp gebeurt is en krijgt in eens een ingeving van hoe kunnen we zoveel mogelijk geld ophalen als we dit of dat gaan doen. Een voorbeeld is denk ik het oliebollen bakken voor de tsunami slachtoffers. Het idee kwam, werd binnen de loge gebracht en binnen 3 dagen hadden we 1600 euro voor de slachtoffers, door medewerking van iedereen, iedereen was dol enthousiast en het idee werd omgezet tot werkelijkheid. En was een geslaagd initiatief. En zo kunnen er nog velen volgen, als we het maar willen zien.

Als ik een idee heb, kan ik dat plotseling naar voren brengen, in een vergadering of zo, daarna moet het uitgewerkt worden en dan wordt het een initiatief, of het is een waardeloos idee en dan wordt het afgewezen.

Het kan ook zijn dat ik iets wil bereiken binnen mijn leven, werk of de loge dat mij boeit, plotseling schiet mij een idee te binnen, dan zal ik dat niet direct kenbaar maken, ik probeer daar eerst over na te denken en een plaatsje te geven in mijn hoofd, probeer er over na te denken op welke manier het de beste kans van slagen heeft, een stukje creativiteit en inbeelding.

Als ik dan alles voor mij op een rijtje heb dan ga ik kijken op welk moment ik het in de groep ga brengen, wat is het beste moment en HOE zal ik het in de groep brengen, hoe kan ik de mensen van de groep motiveren voor mijn idee, zodat wat ik bedacht heb een kans van slagen heeft.

Mijn inziens heeft dan het Initiatief de nemer gevonden, of de nemer het initiatief.

Ik praat er nu misschien wel makkelijk over, zo van dat doe je toch even, maar er zijn meer factoren die om de hoek komen kijken, een stukje lef, durf, doorzettingsvermogen, je initiatief niet gelijk van tafel laten vegen, een weerwoord op kritiek te durven geven, of te wel een goede voorbereiding is noodzakelijk.

Een vraag voor jezelf, heb je de energie om het initiatief tot een goed einde te brengen en durf je het aan.

Ik denk dat de meeste initiatieven niet naar buiten komen omdat men bang is te falen, uit te glijden of op z’n bek te gaan, of denkt een ander doet het wel.

Ik kan me niet voorstellen dat als je het op de man af vraagt of er ideeën zijn, dat er geen ideeën uit komen, die bruikbaar zijn.

Ik denk dat faalangst de grootste oorzaak is dat iemand niet met z’n idee durft te komen.

-       Onzekerheid over of het wel een goed idee is

-       Sta ik niet te kijk

-       Zal ik niet worden uitgelachen

-       Vegen ze het zo van tafel.

Als deze gevoelens er zijn bij een goede voorbereiding dan zou ik dat faalangst kunnen noemen. 

Faalangst is een vorm van angst die vele mensen kennen. Je kunt het omschrijven als een angst om iets niet goed te doen. Dit heef altijd met mensen te maken. En ook met zelfvertrouwen.

Je bent niet alleen!!!! Veel mensen kampen met faalangst. Het kan je behoorlijk belemmeren in het dagelijks leven. Je behoort hierdoor tot de groep mensen die liever geen aandacht op zich gericht zien.

Laat je niet ontmoedigen. Geef bij een tegenslag niet gelijk op!!!

Je doorzettingsvermogen wordt op de proef gesteld. Dat hoort erbij en maakt je sterk. 

De angst te falen, valt of staat met de groep waar je het idee brengt, waar je jou initiatief neerlegt en hoe je denkt zelf te staan in de groep.

Hoe langer je de groep kent en in de groep leeft, hoe beter je weet wat je wel of niet als idee naar voren kunt brengen.

Binnen de Odd Fellows zou ik haast zeggen, dit slaat nergens op, als je ergens een idee of initiatief kunt brengen en zeker weten dat je daar NIET op wordt afgebrand, te kijk staat, wordt uitgelachen, dan is dat wel bij de Odd Fellows, zo hoort het te in ieder geval te zijn.

Bij ons, hier, in de Compagnons loge, voel ik mij veilig om mijn inbreng te uiten, ik kan mij goed voorstellen dat de jongere broederen die de groep nog moeten leren kennen nog wel eens even de kat uit de boom kijken en dat is logisch, want ze kennen de groep nog niet goed genoeg.

Zo wij de Compagnons loge, Odd Fellows uitdragen, beloven we hele grote dingen als veiligheid, gelijkheid, vriendschap, liefde, waarheid, waarde en normen, e.t.c, ik kan me voorstellen dat als je dat hoort als jong lid bij de loge, dat er gedacht wordt, kunnen ze dat wel waar maken en waar ben ik in terecht gekomen??????

Maar ik weet wel, dat als er iemand zou worden afgebrand, dat diegene die dat doet een groot probleem bij zich zelf heeft neer gelegd. 

Daarom broederen, denk na over de loge wat kan veranderen, wordt wakker en kom met ideeën, dat houdt de loge levendig, slapen kan wel na de dood.

Zo zoekt de nemer het initiatief.

Spreuk:  Falen kan hele positieve gevolgen hebben.