Wat is dus het kennen,  het meest geleerde en het kinderlijkste: eerbied voor het leven, voor het onbegrijpelijke, dat ons in het heelal tegemoet treedt en dat is als wijzelf, verschillend in uiterlijke verschijning en toch innerlijk wezensgelijk met ons, verschrikkelijk gelijk, verschrikkelijk verwant.

Opheffing van het vreemd-zijn tussen ons en het andere wezen. Eerbied voor de oneindigheid van het leven. Medeleven, medelijden. Het laatste resultaat van het kennen is dus in de grond gelijk aan hetgeen het gebod der liefde ons beveelt. Heb je naaste lief gelijk ie zelf.

Hart en rede stemmen overeen, als wij het willen en wagen mensen te zijn, die de diepte der dingen zoeken te vatten!

Schweitser eindigd met de woorden:

Men spreekt in deze tijd veel over de opbouw van een nieuwe mensheid. Wat is de opbouw van een nieuwe mensheid ?

Niets anders dan de mensen tot echte, eigene, onverliesbare, voor ontwikkeling vatbare zedelijkheid opvoeden. Dit zal alleen slagen als men tot inkeer komt, van blind weer ziende wordt en begint het grote gebod te spellen, het grote, eenvoudige gebod, dat heet : eerbied voor het leven.

Broederen,

Na 20 jaar odd fellowschap is het voor mij nog steeds een uitdaging om dit grote gebod, heb je naaste lief gelijk jezelf een invulling te geven. Het lijkt mij soms hoog gegrepen. Voor mij voelt het dan dat naastenliefde een te groot woord is.

Soms denk ik dat het een beetje lukt, vaker echter vindt ik dat het er niet erg op lijkt en mij teleurstelt. Wat leven we, en ook ik, er maar op los en vaak langs elkaar heen. Eerbied voor het leven?

De filosoof Schweitser spreekt mij meer aan met het "Eerbied hebben voor het leven " meer een verwondering voor al wat leeft. Noem het sympathie hebben voor alles dat leeft. Dan is sympathie ook naastenliefde in de vorm van de Gulden regel "Wat jij niet wilt dat jouw geschied doe dat ook een ander niet"

Ook als Compagnonsloge kunnen we nog veel leren en blijft het hard werken over een begrip als naastenliefde. Ik denk dat de goede woorden die we elke week tot ons mogen nemen het meest belangrijk zijn voor een voedingsbodem tot inspiratie.

Voor mij kan een logezitting een goed moment van bezinning zijn op dit grote gebod, een goede invulling kan de start zijn om van blind tot ziende te worden.

Laten we zolang het nog dag voor ons is elkaar inspireren. Ook dat is naastenliefde.

Naastenliefde is zelfbevrediging, het geeft jezelf de meeste voldoening.